اثرات درمانی و فارماکولوژی:
کارنیتین یک ترکیب مشتق شده از آمینواسیدهای متیونین و لیزین می­باشد که تقریبا در تمام سلول ­های بدن وجود دارد و اثرات مفید این ترکیب بیشتر مربوط به ایزومر L آن می باشد. ال- کارنیتین نقش مهمی در تولید انرژی ایفا می­کند، به این صورت که باعث انتقال اسیدهای چرب بلند­زنجیر به درون میتوکندری (محل انجام اکسیداسیون یا سوزاندن اسیدهای چرب) می ­شود. هم­چنین ال-کارنیتین ترکیبات سمی تولید شده را از میتوکندری خارج کرده و از تجمع آن­ها در این اندامک جلوگیری می­ کند.

مطابق تجویز پزشک و یا به میزان حداکثر 3 گرم (1 ویال از محلول ال- کارنیتین) در روز مجاز می باشد که لازم است در ابتدای مصرف، با مقدار یک گرم در روز شروع شده و سپس تا 3 گرم در روز قابل افزایش می باشد.
این محلول برای مصرف خوراکی است و می توان آن را به تنهایی یا به صورت حل شده در نوشیدنی یا غذای مایع مصرف نمود.