موهای چرب، بیشتر مشکل افراد با موهای صاف است. وقتی که مو، چرب می‌شود، به کف سر می‌چسبد و روغنی و کثیف به نظر می‌رسد. چربی از غددی در پایه‌ی مو ترشح می‌شود. ترشح چربی لازم است، زیرا از شکنندگی موها جلوگیری می‌کند. همچنین باعث درخشندگی موها می‌شود، ولی در افرادی که موهای چرب دارند، ترشح چربی بیش از حد است. تمیز نگه داشتن موهای چرب سخت است، زیرا آلودگی‌ها سریع‌تر روی موهای چرب جمع می‌شوند و بیشتر می‌مانند. موهای چرب اغلب در اثر خشکی پوست سر به وجود می‌آیند، لذا بهترین راه برای مبارزه با موهای چرب، درمان مشکلات پوست سر است. وقتی که پوست سر خشک است، غدد چربی، چربی بیشتری ترشح می‌کنند تا پوست و موها را نرم نگه دارند. در افراد با پوست سر چرب ریشه و قسمت های نزدیک به پوست سر سریعا چرب شده در حالی که قسمت های انتهایی ساقه مو خشک است. موی چرب در ظاهر براق به نظر می رسد اما پس از مدتی به علت وجود چربی زیاد رسوبات چربی بر روی مو جمع می شود و ظاهر مات و کدری به موها می دهد. در بعضی موارد هنگام شانه زدن شوره های چرب بر روی مو دیده می شود و چربی ممکن است حتی باعث بروز خارش پوست نیز بشود. در این نوع مو به علت وجود چربی موها حالت نمی گیرد و حجم مو کم می شود بیشتر افرادی که موی چرب دارند معتقدند که پس از شامپو کردن موها به سرعت و چند ساعت بعد از شستشو چرب می شود. برای نگهداری از موی چرب بهتر است از شامپوهای مخصوص موی چرب استفاده شود و برای افزایش تاثیر پاک کنندگی شامپو باید به مدت 1 تا 2 دقیقه کف ماندگار ایجاد کرده و سپس با آب ولرم درجه سانتیگراد آبکشی نمود. شوره سر یا سبوره با پوسته‌ریزی پوست سر مشخص می‌شود که همراه با خارش و گاهی اوقات همراه با قرمزی ودلمه می‌باشد. پوسته‌های سفید رنگ در لابلای موها که گاهی روی شانه‌ها ریخته و از نظر زیبائی و اجتماعی ناخوشایند است. شوره سر نوع خفیف درماتیت سبوروئیک می‌باشد. درماتیت سبوروئیک یا درماتیت‌ شوره‌ای‌ به ضایعات قرمز و پوسته‌دار پوست که با تولید سبوره (پوسته‌های‌ چرب‌ یا خشک‌ سفید رنگ)‌ و خارش همراه است، گفته می‌شود. این‌ بیماری‌ مسری‌ نیست‌. پوست سر بطور طبیعی در اثر لایه لایه شدن طبقه شاخی آن لایه‌های شاخی قدیمی را ازدست داده و لایه‌های جدید جایگزین می‌گردند. درحالت عادی این سلولها ظرف 30 – 20 روز مراحل رشد خود را طی‌کرده و از سطح پوست به صورت سلولهای مرده به بیرون ریخته می‌شوند. درصورتیکه این روندبه شکل غیرعادی تسریع گردد، تعداد سلولهای مرده افزایش یافته و همراه باچربی و ترشحات دیگر پوست تشکیل «شوره سر» را می‌دهند. شوره سر به حدی شایع است که برخی متخصصان آن را امری طبیعی می‌دانند. پس شوره سر در اثر جدا شدن سلول‌های خارجی پوست سر به وجود می‌آید و باید نسبت به درمان عارضه شوره سر اقدام کرد. چه عواملی در بروز شوره سر دخیل هستند؟ - مشکلات گوارشی مثل چاقی زیاد، یبوست وعدم هضم غذا. - عدم داشتن تغذیه صحیح و کمبود‌های تغذیه‌ای (کمبود ویتامین ها و...) - خستگی‌های بیش از حد روزانه - کمبود خواب - استرس‌های روحی و اختلالات عاطفی - عامل توارث - اختلالات هورمونی (به خصوص آندروژنها ) - هوای‌ سرد و خشک‌ - واکنش های آلرژیک - گرمای بیش از اندازه - استفاده از کلاه‌های تنگ و چسبان - پوست‌ چرب، تعریق زیاد - مصرف بی‌رویه مواد آرایشی مو و عدم رعایت نظافت مو (شامپو نزدن‌ مرتب یا استفاده از شامپوی نامناسب‌، عدم شست‌و‌شوی کافی) - سشوار زدن و فرمو بیش ازحد، بابلیس، رنگ کردن و مش زدن مکرر مو. - مصرف برخی داروها مثل سایمتیدین، کلرپرومازین و داروهای ضدفشارخون بالا - شوره ممکن است علت میکروارگانیسمی و نیز قارچی داشته باشد (Pityrosporum Ovale، «مالاسزیا وستریکتا» و «مالاسزیا گلوبوسا». ) شوره چرب که درآن پوسته‌ها بزرگتر و چرب بوده و لذا به هم چسبیده و نمی‌ریزند بلکه یک حالت متراکم و چرب درپوست سر بوجود می آورند که بیمار را بسیار ناراحت می‌کند. اغلب اوقات خارش هم وجود دارد.