مكانيسم اثر
شواهد نشان مى دهد كوركومين به واسطه دو جايگاه فنلى موجود در ساختار خود مى تواند به صورت مستقيم چندين راديكال آزاد را پاكسازى نمايد. به اين ترتيب در محيط سلولى بر توليد گونه هاى اكسيژن و نيتروژن فعال اثرگذار مى باشد، همچنين موجب كاهش LDL و اكسيداسيون پروتنين ها و DNA مى شود.

در سطح آنزيمى كوركومين موجب مهار ليپواكسيژنازا/سيكلواكسيژناز و زانتين دهيدروژناز/اكسيداز، دو آنزيم مربوط به توليد RoS و تنظيم سوپراكسيد دسموتاز و گلوتاتيون پراكسيداز، دو آنزيم خط اول دفاع در برابر راديكال هاى آزاد اكسيژن مى گردد، مكانيسم هاى ضدالتهابى كوركومين شامل مهار فاكتور هسته ای NF-KB مى باشد كه نقش مهمى در مسيرهاى انتقال پيام در بيمارى ها دارد. طى اين مسير متابوليسم آراشيدونيک اسيد توسط آنزيم ليپواكسيژناز مهار مى شود و راديكال هاى آزاد پاكسازى مى گردد. 

همچنين كوركومين موجب كاهش بيان سيتوكين هاى التهابى IL-6,IL-1b و TNF-α مهار رشد رده هاى سلول سرطانى و كاهش آنزيم هايى مانند پروتئين كيناز-c مى گردد و التهاب و تكثير غير طبيعى سلول را مختل مى نمايد. به اين ترتيب، كوركومين بر روند التهاب دژنراتيو در بيمارى هاى مفصلى از جمله آرتريت روماتوئيد و استئوآرتريت تاثيرگذار مى باشد. پايدارى زيستى كوركومين در انسان بسيار ضعيف مى باشد. مشكل اصلى پايدارى زيستى پايين كوركومين، سطوح سرمى كم، پخش بافتى محدود و متابوليسم سريع آن مى باشد. 

استفاده از ادجوانت ها در متابوليسم كوركومين يكى از مهمترين روش ها به منظور افزايش پايدارى زيستى كوركومين مى باشد. یكى از ادجوانت هاى طبيعى به منظور بهبود پايدارى زيستى كوركومين، پيپرين (جز فعال فلفل سياه) مى باشد. پيپرين باعث افزايش مقدار سرمى افزايش جذب و پايدارى زيستى كوركومين مى كردد.در صورت مصرف توام كوركومين و پيپرين جذب روده اى و ماندگارى كوكومين در بافت هاى بدن افزايش قابل توجهى خواهد داشت.

روزانه 1 تا 2 مرتبه، هر مرتبه 1 یا 2 قرص مصرف شود.