آثار فارماکولوژی:
رازیانه از دیر باز جهت ناراحتی های گوارشی از قبیل اسپاسم های خفیف مجاری گوارشی، احساس پری و نفخ، مورد استفاده بوده است. همچنین مطابق با مراجع علمی معتبر جهت مشکلات سوءهاضمه مفید می باشد. عصاره این گیاه دارای اثر ضداسپاسم می باشد و دانه رازیانه موجب پیشبرد حرکات لوله گوارش می شود. در مطالعات علمی نشان داده شده است که این گیاه در درمان و پیشگیری از زخم های گوارشی موثر می باشد و موجب حفاظت از دیواره مجاری گوارشی در برابر آسیب های ناشی از استرس و عوامل شیمیایی می شود، این اثر رازیانه تا حدی مربوط به خاصیت آنتی اکسیدانی آن می باشد. 
بابونه دارای اثر التیام دهنده زخم، ضداسهال، آرامبخش، ضداسپاسم و ضدالتهاب می باشد. بابونه جهت بیماری های التهابی مجاری گوارشی همراه با اسپاسم مورد استفاده می باشد. در تحقیقات اثبات شده است که فلاونوئیدها و بیزابولول دارای اثر ضداسپاسم بر روی روده می باشند. در این مطالعات نشان داده شده که فلاونوئیدها به ویژه آپی ژنین، سه برابر قوی تر از پاپاورین می باشند. افزون بر این سیس- اسپیرواتر موجود در بابونه موجب شل شدن ماهیچه های صاف گوارشی می شود. در مطالعات بالینی خاصیت ضدالتهابی و ترمیم کننده زخم فرآورده های حاوی بابونه اثبات شده است. عصاره بابونه بر روی هلیکوباکترهای پیلوری نیز اثر کرده، این عصاره خواص مورفولوژیکی و تخمیری هلیکوباکترها را تحت تاثیر قرار داده و موجب مهار فعالیت کلونی میکروارگانیسم می شود. 
نعناع دارای اثر اسپاسمولیتیک بر روی ماهیچه های صاف مجاری گوارشی می باشد. همچنین اثرات ضدمیکروبی، ضدنفخ، صفرا آور و آرامبخش آن مشهود است. در مطالعات انجام شده اثرات ضد درد، ضدسوءهاضمه و ضداسپاسم روغن نعناع بر روی مجاری گوارشی به اثبات رسیده است. آثار توام گیاهان به کار رفته در فرآورده گاسترولان موجب اثر ضد اسپاسم قوی این دارو شده است.