آثار فارماکولوژیک و مکانیسم اثر:
افسردگی از شایعترین اختلالات روانپزشکی با شیوع 20-15 درصد میباشد که می تواند موجب افت عملکرد فرد در زمینه های مختلف شخصی و اجتماعی و عدم احساس لذت و ایجاد فشار عاطفی گردد. گل سرخ احتمالاً اولین گلی است که در ایران در قرن دهم میلادی از آن اسانس با روش تقطیر بدست آمد. 
گل سرخ از دیرباز در متون طب ایرانی به عنوان نشاط افزا، ضدافسردگی و ضداضطراب و درآروماتراپی به عنوان یک ضدافسردگی ملایم اما قدرتمند، افزاینده تقویت قوا در زنان و مردان و یک اسانس عالی در مراقبت از پوست مطرح بوده است. اسانس گل سرخ به علت دارابودن ویژگی های بسیار مطلوب؛ موجب ایجاد آرامش دلخواهی می شود. همچنین مشخص شده که اسانس گل سرخ دارای اثر محرک روی مغز انسان می باشد.
در یک مطالعه تجربی بی خبر با گروه شاهد برای بررسی اثر ضدافسردگی قطره گل سرخ باریج اسانس در موش های آزمایشگاهی؛ مشخص گردیدکه در مقایسه با دارونما، قطره گل سرخ با غلظت های 10 ،20 و 40% به طور معنی داری افسردگی را کاهش داد که مشابه تاثیر آمفتامین بود. محققین نتیجه گرفتند از آنجا که اثر ضدافسردگی قطره گل سرخ همانند آمفتامین به صورت حاد و با فاصله کم ظاهر شد؛ احتمالاً این تاثیر ناشی از تغییر آزادسازی نورآمین های پیش سیناپسی (presynaptic) می باشد. البته باید در نظر داشت که سازوکار احتمالی تاثیر دارو در حیوانات ضرورتاً همانی نیست که در مورد افسردگی انسان وجود دارد.