آثار فارماکولوژیکی و مکانیسم اثر:

عصاره ی ریشه گیاه جنتیانا: منشاء مواد موثره این گیاه مواد تلخ موجود درگیاه است. این مواد باعث تحریک رفلاکس گیرنده های طعم شده و منجر به افزایش ترشح بزاق و مواد گوارشی می شوند. بنابراین ریشه جنتیانا در نظر گرفته شده که نه تنها تلخ نیست بلکه یک ماده مقوی و ترمیم کننده است. همچنین محرک کیسه صفراست. البته مکانیسم عمل آن چندان شفاف نیست اما نوع عمل آن حسی- انعکاسی می باشد. به علاوه باعث مهار رشد قارچها می شود. این دارو به عنوان یک ماده مقوی استفاده شده و باعث تحریک ترشح صفرا و برطرف کردن بی اشتهایی، احساس سیری و نفخ شکم می شود.

عصاره ی خشک دانه شنبلیله: دانه شنبلیله دارای آثار پایین آورنده قند و کلسترول خون، ضد التهاب، ملین، خلط آور، اشتها آور و افزاینده ترشح شیر بوده و به عنوان چاشنی و ادویه نیز بکار میرود. به عنوان یکی از منابع تولید دیوسژنین جهت تولید هورمون ها نیز ذکر گردیده است. 
ترکیبات موسیلاژی گیاه با داشتن خصوصیات التیام بخشی، محافظت کنندگی، نرم کنندگی و کاهنده تحریکات مخاط، مسئول بروز برخی از آثار دارویی متنوع دانه شنبلیله خصوصاً آثار موضعی ان محسوب می شوند. مطالعات فارماکولوژیک متعدد و کارآزمایی های بالینی زیادی بر روی آثار پایین آورنده قند و کلسترول خون دانه شنبلیله وعصاره های مختلف آن انجام گردیده و در اکثر این تحقیقات آثار فوق الذکر مورد تایید قرار گرفته است. علاوه بر تاثیر فیزیکی ترکیبات فیبری، موسیلاژی و ساپونین های موجود در دانه که باعث تاخیر و یا جذب ناقص و عدم جذب کربوهیدراتها و کلسترول می گردند، برخی از سایر ترکیبات موجود در گیاه بعنوان عوامل اصلی این آثار معرفی گردیده اند.
اسید آمینه 4-هیدروکسی ایزولوسین که اسید آمینه اصلی موجود در دانه شنبلیله محسوب می شود یکی از ترکیبات اصلی پایین آورنده قند خون گیاه ذکر گردیده که با مکانیسم احتمالی تحریک آزاد سازی انسولین از پانکراس اثر خود را اعمال می کند. تریگونلین، اسید نیکوتینیک، فنوگراسین و ترکیبات کومارینی نیز در برخی از تحقیقات عامل اثر ضد دیابتی گیاه معرفی شده اند.نکته حائز اهمیت در مورد آثار ضد دیابت گیاه این است که پس از مصرف دانه شنبلیله، علائم کلینیکی دیابت خصوصاً پلی اوریا، پلی دیپسی، ضعف و بیحالی و کاهش وزن بنحـو قابل توجهی بهبود می یابد. شنبلیله همچنین سبب کاهش مقادیر LDL و VLDL و افزایش HDL در افراد دیابتیک تیپ II گردیده است. ترکیبات ساپونینی فنوگراسین موجود در شنبلیله بعنوان عوامل ضد التهاب، ضد میکروب و ضد ویروس گیاه معرفی شده اند.

عصاره خشک ریزوم پلارگونیوم: اثرات ضد باکتریایی و ضد ویروسی این گیاه به گالیک اسید و سایر ترکیبات فنلی ارتباط دارد در حالیکه فعالیت ایمنی مونومدولاسیون به ترکیبی از ترکیبات فنلی و کومارینها (umckalin) بستگی دارد. مشخص شده که ریزوم ها و غده های P.sidoides اثرات سودمندی در درمان عفونتهای لوله تنفسی فوقانی به ویژه برونشیت حاد دارد. همچنین اثرات سودمندی در تقویت سیستم ایمنی، اثرات ضد باکتریایی و اثرات ضد ویروسی دارد و توانایی جلوگیری از اتصال باکتری ها به سلولهای اپی تلیال را نیز دارد. به طور سنتی از این گیاه در درمان اسهال و اسهال خونی استفاده می شده است.

آگماتین سولفات: آگماتین در درمان طیف بیماری هایی مانند دیابت ملیتوس، نوروتروما و بیماری های تخریب کننده سیستم عصبی، اعتیاد به مواد مخدر، اختلالات خلقی، شناختی و سرطان مورد استفاده قرار می گیرد. تحقیقات نشان داده که آگماتین اثرات سودمندی روی کلیه دارد و کلیه را در برابر آسیب های ناشی از عروق خونی و بیماری های التهابی حفاظت می کند. آگماتین عملکرد کلیه را نیز بهبود می بخشد و سرعت تصفیه خون را افزایش می دهد. آگماتین بر پانکراس اثر گذاشته و باعث آزاد سازی انسولین می شود.
طبق تحقیقات انجام شده مشخص شد که آگماتین فشار خون و سرعت ضربان قلب را در مقایسه با داروهای تجویزی مانند لیزینوپریل و متوپرولول کاهش می دهد. ضمن اینکه آگماتین یک مولکول طبیعی است که در بدن تولید می شود و عوارض جانبی خاصی ندارد. همچنین به دلیل اثرات آگماتین روی کلیه برای مردمی با نارسایی احتقانی قلب مفید می باشد. این مکمل جریان ادراری و فیلتراسیون را افزایش می دهد. آگماتین سولفات همچنین دارای خاصیت آنتی اکسیدانی نیز می باشد. به علاوه مصرف این مکمل باعث افزایش تولید هورمون های (GH) و (LH) می شود که این هورمون ها خود در شکل گیری فیزیک بدنی فرد نقش بسیار مثبتی را ایفا می کنند. به واسطه ایجاد تعادل نیتریک اکسید در بدن به وسیله مصرف آگماتین سولفات عضله سازی بسیار بهتری در تمرینات با وزنه به دست خواهد آمد. از دیگر مزایای آن خاصیت مسکن بودن این مکمل می باشد. آگماتین می تواند انواع مختلفی از اندورفین ها و مواد شبه مخدر طبیعی را در مغز آزاد سازی کند.

روزانه دو تا سه بار هر بار دو کپسول، 60 دقیقه قبل از وعده ی غذایی یا مطابق با دستور پزشک مصرف شود.